Op koers blijven


Hopelijk bent u net zo blij met de mensen waarmee u werkt als ik. Kon u maar ongezien meekijken naar hoe het er hier aan toegaat, ’als een vlieg op het behang’. Dan zou u de mensen die er zijn om u te helpen pas echt leren kennen en zien wat voor geweldige plek zij ervan maken om te kunnen excelleren. 


Wij leren iedere dag opnieuw van elkaar. Van de week zei iemand van ons die een tijdje bij de marine heeft gewerkt nog iets wat me aan het lachen maakte. Hij gebruikte een woord waar ik nooit eerder van had gehoord. Wat hij zei was dat hij ‘in de Stiltegordel verkeerde’.  Toen we uitgelachen waren, hebben we het toch maar even opgezocht. Het bleek dat het leven op zee soms allebehalve spannend was en dat zeelui soms uren, dagen of weken doelloos zaten te wachten in een windstil gebied rond de evenaar voordat de reis verder kon gaan en dat dit gebied de ‘stiltegordel’ heette. Eigenlijk was zijn uitdrukking nog zo gek niet bedacht, want in ons dagelijks taalgebruik wordt ‘windstilte’ of ‘in de luwte blijven’ soms ook gebruikt om aan te geven dat er weinig gebeurt. 


Wanneer een schip richting het zuiden voer naar de evenaar, zorgden de koele en verfrissende passaatwinden ervoor dat de reis voorspoedig verliep. Er hing dan een opgewekte stemming onder alle mensen aan boord. Er was nog volop water en vers voedsel en ook de wind hield de stemming er goed in, doordat iedereen hierdoor de hoop hield dat de reis een succes zou worden. Totdat ze op die bewuste lengte- en breedtegraad kwamen en het schip binnen enkele minuten abrupt tot stilstand kwam.  


Geleidelijk ging de temperatuur dan omhoog. Het schiep wiegde heen en weer en deinde in een misselijk makende beweging op en neer. Het ongemak, de frustratie en de twijfel maakten dat mensen zich teneergeslagen gingen voelen en de moed verloren. Wat eerst zo’n vreugdevolle en opwindende reis beloofde te worden, was nu een hete, verstikkende en benauwende ervaring geworden. Deze toestand kon soms dagen of zelfs weken aanhouden en verlichting werd door allen die hieronder leden gezocht in de Voorzienigheid Gods die voor een bries zou zorgen die hen terug zou voeren in de passaatwinden. 


Dit gebrek aan vooruitgang bracht op een gegeven moment de gezagsverhoudingen en de discipline aan boord aan het wankelen. De mensen lieten hun gedachten afdwalen naar huis en naar een leven ver weg van die plek. Om dit tegen te gaan, had een kapitein dan twee opties:
1. Keiharde discipline die medogenloos werd opgelegd.
2. Een routine instellen waarbij ernaar werd gestreefd om alles piekfijn in orde te maken. 
De meeste ervaren kapiteins kozen voor de tweede optie, waarbij de aanwezigen op het schip werden onderworpen aan een strikte routine. Elk bemanningslid werd geacht elke dag 12 uur ‘op wacht’ te staan. Elk dek werd geschrobd, ieder zeil en iedere lier gerepareerd, ieder bewegend deel geölied en in optimale conditie gebracht. Goede kapiteins stelden zelfs elke week een “Maak en Repareer-moment” in, waarbij de bemanningsleden ieder los naadje of scheurtje in hun uniform moesten repareren. De kapitein wist dat zelfs het kleinste scheurtje, als daar niets aan gedaan werd, uiteindelijk een enorm gat zou worden en een heel kledingstuk zou verpesten.  


Het idee achter deze routine was dat de mensen dan gefocust zouden blijven en erop voorbereid bleven dat de wind of misschien zelfs een vijand elk moment kon komen. Als de externe vooruitgang dan uitbleef, dan hoefde dat de interne vooruitgang nog niet in de weg te staan. 


Het leek voor de mensen aan boord of zij alleen maar doodstil in het water lagen te dobberen, maar de Meester van het schip wist beter. Hij wist dat deze routine zorgde voor discipline, kracht, eenheid en broederschap. Ook wist hij dat er diep onder hen een stille en onzichtbare kracht aan het werk was die het schip door de Stiltegordel bewoog. Het was namelijk niet de zeebries die het schip door het dode punt heenhielp, het was de stroming in de oceaan die het schip stilletjes naar betere omstandigheden hielp.   


Hopelijk heeft u inmiddels begrepen dat het hier niet om een geschiedenisles gaat! Ieder van u voert als een kapitein van een schip  het gezag over een eigen business en u zult daarom zeker een paar van de emoties herkennen bij die van de zeevaarders uit vroeger tijden. Ook u bent allemaal richting het zuiden geraasd met de wind in de rug waarbij alles wat u deed lukte; uw presentaties kwamen goed over, uw beslissingen waren de juiste, en uw case credits stroomden binnen. 


Ik weet haast wel zeker dat u ook met uw business weleens in zo’n ‘Stiltegordel’ verzeild bent geraakt en dat uw presentaties ongeïnspireerd waren, uw beslissingen net niet de juiste en uw case credits een druppelende kraan. 
Wat gaat u als kapitein van uw business dus doen als de wind tijdelijk uit de zeilen van uw business wordt genomen? U kunt bij de pakken neer gaan zitten en uw ship in een laagtij laten verkommeren of zelfs van boord springen. Wat u ook kunt doen is een voorbeeld nemen aan die zeelui en u nauwgezet vasthouden aan een routine waarbij u aan het werk gaat en een expert wordt op uw vakgebied. Zorg dat u wordt wie u zijn moet. Leert u nog steeds bij, praat u met mensen, deelt u het product, schrijft u mensen in en blijft u altijd de moed erin houden? Werkt u hard en op een slimme manier? Als het antwoord op één van deze vragen ‘Nee’ is, dan is het misschien tijd om terug te keren naar de basis. Dit is tenslotte een perfecte tijd van het jaar om eens goed pas op de plaats te maken!  



En bedenk, zelfs in de stilste en moeilijkste momenten van uw business boekt u zeker nog steeds vooruitgang. De stroom onder uw voeten zal u naar een betere plek brengen en wat nog belangrijker is, naar een betere versie van uzelf. 
Vergeet nooit dat wij bij Forever altijd vooruitgang boeken. Mischien is het niet altijd even goed te meten, maar we gaan altijd vooruit.


Goede vaart!


Keep Smiling,



Gregg Maughan

Gerelateerde Producten